در امان و در آخرت از هم‌نشينى با انبياء ، صالحان و فرشتگان بهره‌مند خواهد شد و به آنچه آرزو دارد ، مىرسد . ( فبادروا المعاد و سابقوا الاجال ، فان الناس يوشك أن ينقطع بهم الأمل و يرهقهم الأجل و يسدّ عنهم باب التوبه ) زمانه همچون باد مىگذرد و هرآنچه را كه بدان دل بسته‌ايم و آباد كرده‌ايم از ما خواهد گرفت . پس حتى لحظه‌اى را نبايد به بيهودگى و انجام كارهاى لغو گذراند و مىبايست استغفار كرد و خواستار غفران و آمرزش و رحمت الهى و در پى انجام امور نيكو بود و البته خداوند نيز ، پاداش نيكىها را خواهد داد . ( فقد اصبحتم فى مثل ما سأل اليه الرجعة من كان قبلكم ) اكنون شما در حال زندگى كردن هستيد و فرصت كافى براى عمل به احكام الهى و آماده شدن براى روز جزا را داريد و بىگمان اگر لحظه‌ها را غنيمت نشماريد ، آنها از دست خواهند رفت ، همان‌گونه كه ديروز شما رفته است و زمانى پشيمان خواهيد شد كه ديگر سودى براى شما نخواهد داشت و همان سخنى را مىگوييد كه انسان به هنگام مرگ مىگويد : « پروردگار من ! مرا بازگردانيد ، شايد در آن‌چه ترك كردم ، عمل صالحى انجام دهم . » چنين نيست ! اين سخنى است كه او به زبان مىگويد . » « 1 » ( و أنتم بنو سبيل ، على سفر من دار ليست بداركم ، و قد أو ذنتم منها بالارتحال و أمرتم فيها بالزاد ) همانند اين سخن ، در كلمات قصار نهج البلاغه آمده است : « همانا دنيا ، سراى گذر و آخرت ، سراى جاودانه است ، پس ، از اين گذرگاه براى سراى هميشگى خود ، توشه برداريد . » « 2 »

--> ( 1 ) . رَبِّ ارْجِعُونِ * لَعَلِّي أَعْمَلُ صالِحاً فِيما تَرَكْتُ كَلَّا إِنَّها كَلِمَةٌ هُوَ قائِلُها مؤمنون / 23 : 99 - 100 . ( 2 ) . « ايها الناس : ان الدنيا دار مجاز و الاخرة دار قرار فخذوا من ممركم لمقركم » .